jongen met koorts

Soms bekijk ik het leven als een droom. Ik ben op de 8e dag van lamlendige vermoeidheid, af en toe luid hoesten, keelpijn, licht brandende ogen, mijn neus is van bloedend naar verstopt naar lopend gegaan, en mijn hoofd voelt verstopt. Voor een volledig beeld, denk ook nog aan een ongemakkelijk gevoel in de botten op vooral dag 4.

Het symbool dat ik het best begrijp is de verhoogde temperatuur. Gedurende de laatste week werd ik bozer en bozer, terwijl tegelijkertijd de koorts telkens wat erger leek te worden. Dat ik niet begreep waarom ik zo boos kon zijn, hielp ook al niet. Maar, in de avond van dag 7 viel uiteindelijk het kwartje. Ik heb tijdens mijn ziekte nogal wat tegenwerking gehad van artsen en andere autoriteiten, en dat zit me nog behoorlijk dwars. Na dat inzicht, sliep ik beter dan ik in lange tijd had gedaan.

Ziekte kan worden gezien als het uiten of loslaten van emoties die niet op andere manier geuit kunnen worden. Dan vraag ik me iets af. Twee jaar geleden ging ik ook door een periode van woede zonder directe aanleiding. Dat had te maken met mijn verontwaardiging dat ik zoveel jaren van mijn leven had verloren aan de ziekte ME. Daar kwam toen geen koorts aan te pas, ik wist twee weken precies waar de woede vandaan kwam. Blijkbaar is er deze keer meer aan de hand dan alleen woede die een uitlaatklep zoekt.